Bunu göster Tıp ilacı Güvenli ve etkili bir bilimsel görevdir; ancak hangi koşullar altında ve bu kanıtların nasıl üretileceği düzenleyici çerçevedir. Bioequivalence çalışmaları Bu çerçevede yapılır. Piyasaya ulaşmak için genel bir ilaç için, referans ürünü ile eşdeğer olduğunu ve bu kanıt için kurallar yetkililer tarafından dikkatle tanımlanır. Bu makalede, biyoequivalence’in düzenleyici çerçevesine bakıyoruz ve farklı ülkelerin yaklaşımlarının ortak zemine doğru nasıl toplandığına bakıyoruz.
Kuralların kökeni
Bioequivalence son elli yılda bir düzenleyici ihtiyaç olarak şekil aldı. 1960'larda, araştırmacılar aynı aktif maddenin farklı ürünlerde farklı davranabileceğini fark ettiler. Bu gözlem yakında düzenleyici otoritelerin hareket etmesini istedi ve ilk biyoavailability gereklilikleri ortaya çıktı. Sonraki yıllarda, genel ilaçlar için yol açan mevzuatla birlikte, üreticiler ürünlerinin referans ilacına eşdeğer olduğunu kanıtlamak için gerekliydi. Bu gereksinim yavaş yavaş dünya çapında yayılıyor.
Amerika Birleşik Devletleri yaklaşımı
Amerika Birleşik Devletleri'nde, bioavailability ve biyoequivalans çalışmalarının genel ilkeleri, ilgili otorite tarafından yayınlanan kapsamlı rehberliklarda tanımlanır.1 Bu rehberlikler çalışma tasarımını, ölçülecek miktarları ve kabul kriterlerini ortaya koyar. Temel kabul kuralı, iki ürünün sekizinci yüzde yüz ila yüz yirmi beş arasında düşmesi gerektiği için yüzde dokuz güven aralığının hesaplanmasıdır. Bu kriter, genel ilaçların güvenli bir şekilde kullanılmasına getirdiği bilimsel temeli oluşturur.
Avrupa yaklaşımı
Avrupa'da, biyoequivalans çalışmaları Avrupa Tıp Ajansı tarafından yayınlanan biyoequivalence kılavuzluk çerçevesinde yürütülmektedir.2 Avrupa rehberi, Amerika Birleşik Devletleri'nin çalışma tasarımı ve değerlendirme açısından aynı bilimsel omurgayı paylaşıyor; geçiş tasarımı, günlük dönüşümü ve aynı kabul aralığı bu paylaşılan arka kemiğin parçalarıdır. Detaylarda farklılıklar olmasına rağmen, iki çerçevenin temel mantığı örtüşüyor.
Harmonizasyon: Ortak bir kılavuza doğru
Yıllar boyunca her otoritenin kendi kuralları, farklı bölgelerde aynı ürün için farklı çalışmaların yapılması gerektiği anlamına geliyordu. Bu her ikisi de maliyetleri artırdı ve gereksiz çoğaltmaya yol açtı. Bu sorunu ele almak için, uluslararası harmonizasyon çabaları yapıldı ve ortak Biyoequivalence kılavuzline Doğrudan yayınlanmış sağlam dozaj formları için hazırlanmıştı.3 Bölgeler arasındaki farklılıkları azaltarak, bu kılavuz tek bir çalışma için bir otoriteden daha fazla kabul edilme yolunu açıyor. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa, bu ortak kılavuzu kendi sistemlerine giderek entegre etti, küresel ölçekte daha tutarlı bir çerçeveye doğru hareket etti.
Türk yaklaşımı
Türkiye'de, bioavailability ve biyoequivalence alanı Türk Tıpları ve Tıbbi Cihazlar Ajansı tarafından düzenlenir. Bu çalışmaların yürütülmesi gereken merkezlerin ajans tarafından yayınlanan özel bir kılavuzda tanımlanması gerekir.4 Bu kılavuz, Dünya Sağlık Örgütü'nün biyoequivalence çalışmaları yapan kuruluşlar için rehberlik ettiği bir adaptasyondur.5 Bu, Türkiye'deki çerçevenin uluslararası kabul edilen ilkelerle uyumlu olduğunu gösteriyor. Bu kılavuzda tanımlanan koşulların bir merkezi toplantısı, hem ulusal hem de uluslararası düzeyde güvenilir olarak kabul edilmesi gereken veriler için bir ön şart.
Neden bu kadar çok kural?
Tüm bu kuralların arkasında tek bir amaç vardır: hastaya ulaşan ilacın güvenilirliğini korumak. Bir ülkede genel bir ilaç onaylandığında, doktor ve hasta ürünün referans ilacı olarak aynı etkiyi üreteceğine güveniyor. Bu güven yalnızca ortak ve katı kurallarla korunabilir. Farklı otoritelerin ayrıntılarda kendi gereksinimlerine sahip olmasına rağmen, hepsi aynı bilimsel temele geri döndüler ve giderek daha fazla işbirliği yapıyorlar. Harmonizasyon çabaları bu güvenin sınırları aşmasına izin verir.
NanoTox bu çerçevede
Türk Tıp ve Tıbbi Cihazlar Ajansı tarafından yetkilendirilmiş bir biyoavalans merkezi olarak, NanoTox bu düzenleyici çerçevede gerekli koşulları karşılar. Yetkili bir merkez olmak sadece bir izin değildir; Elde edilen kurallara, izlenebilir koşullara ve uluslararası kabul edilen ilkelere uygun verilerin onaylanmasıdır. LC-MS/MS altyapısı ile elde edilen sonuçlar ve biyoanalytical yöntemde geçerli olan deneyim bu çerçevenin beklediği bilimsel sağlamlığı taşır.
Bu serinin son makalesinde, bu tüm sürecin temeli ve bu çalışmalarda LC-MS/MS rolünü gösteren biyoanalytical yöntemi ayrıntılı olarak inceleyeceğiz.
Referanslar Referanslar
1 ABD Gıda ve İlaç Yönetimi. Bioavailability ve Bioequivalence Studies, NDAs veya INDs — Genel düşünceler. https://www.fda.gov/files/drugs/ publisheded/Bioavailability-and-Bioequivalence-Studies-Submized-in-NDAs-or-INDs-%E2%80%94-General-Considerations.pdf
2 Avrupa Tıp Ajansı. Bioequivalence (CPMP/EWP/QWP/1401 /98 Rev.)'nin İncelenmesi. https://www.ema.europa.eu/en/investigation-bioequivalence-bilimsel-guidelineline
3 ICH M13A. Immediate-Release Solid Oral Dosage Forms için biyoequivalence. https://www.ema.europa.eu/en/ich-guideline-m13a-bioequivalence-immediate-release-solid-oral-dosage-forms-bilimsel-guidelineline
4 Türk Tıp ve Tıbbi Cihazlar Ajansı. Bioavailability ve Bioequivalence Studies'in (TİD-KLVZ-19, Rev. 01, 15.11.2022). https://titck.gov.tr/storage/Archive/2026/contentFile/DD-KLVZ19%20Biyoeşdeğerlik%20Merkezleri%20Hakkında%20Kılavuz%20R.01 b7f60da8-9039-4e70-b48d37.pdf
5 Dünya Sağlık Örgütü. Ek 9: In vivo biyoequivalence çalışmaları yapan kuruluşlar için rehberlik. WHO Technical Report Series No. 996, 2016. https://www. Who.int